Wystąpienie: Barbara Dolniak

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pięć pielęgniarek na 1 tys. mieszkańców - to obraz Polski. Ale od pielęgniarek słyszę, że są regiony jak Pomorskie, Zachodniopomorskie i Dolnośląskie, że te pielęgniarki są, proszę państwa, trzy na 1 tys. mieszkańców. Przecież to przerażający obraz. Gdy w Unii Europejskiej średnia to dziewięć, my należymy do tych, którzy ją zaniżają. Np. w takiej Szwajcarii jest ich 16. Prawie 80 tys. pielęgniarek i położnych jest już w wieku, który pozwala im przejść na emeryturę. Nie przechodzą, bo ta emerytura jest niewystarczająca do godnego życia. W 2030 r. 65% pielęgniarek i 60% położnych osiągnie wiek emerytalny. Wyobrażają sobie państwo, co się stanie, jak one wszystkie - chociaż są też panowie - odejdą od łóżek pacjentów? To znikający zawód. Do tego w sądach jest prawie 15 tys. spraw o dyskryminację i degradację wniesionych przez pielęgniarki. Wszystkie sprawy, które zakończyły się wyrokami, zakończyły się pozytywne dla pielęgniarek i położnych. To pokazuje, jaki rządzący mają stosunek do pielęgniarek i położnych. Muszą one wystąpić do sądu, żeby dochodzić swoich racji, i mają rację, bo procesy wygrywają.

Ten obywatelski projekt wpłynął do Sejmu poprzedniej kadencji w maju 2023 r. Kadencja Sejmu skończyła się w listopadzie. Mam więc pytanie do pana premiera i byłej większości sejmowej: Co się stało, że przez tak długi okres nie doprowadziliście państwo do przyjęcia (Dzwonek) tego projektu? Byłoby mniej spraw w sądach i dzisiaj pielęgniarki nie musiałyby ponownie przychodzić do Sejmu. (Oklaski)

(Głos z sali: Tak jest. Brawo!)